Τετάρτη, 27 Μάιος 2015 15:20
Η Αγία μας Εκκλησία όρισε και κάποια ιδιαίτερα Σάββατα να είναι αφιερωμένα εξαιρετικά στις μνήμες των κεκοιμημένων μας και μάλιστα «των απανταχού της Οικουμένης», τα οποία ονομάζει Ψυχοσάββατα.
Κυριακή 31 Μαΐου 2015
Η οσία Σοφία της Κλεισούρας και η δια Χριστόν σαλότητα στην Ορθόδοξη Εκκλησία
ΠΗΓΗ : " ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΗΣ
smountzouris
6 Μαΐου 2015
Η οσία Σοφία (Χοτοκουρίδου) καταγόταν από τον Πόντο, από χωριό της επαρχίας Αρδάσης της Ι. Μητροπόλεως Τραπεζούντος. Το 1914 πήραν οι Τούρκοι τον άντρα της στα τάγματα εργασίας, όπου και μάλλον απεβίωσε. Είχε αποβιώσει και το παιδί της, κι έτσι η νεαρή χήρα κατέφυγε στα βουνά, όπου ζούσε ασκητικά, με μεγάλη νηστεία. Εκεί της εμφανίστηκε ο άγιος Γεώργιος και την προειδοποίησε για επικείμενη επιδρομή των Τσετών. Η Σοφία ενημέρωσε τους συγχωριανούς της, που κρύφτηκαν και απέφυγαν τον κίνδυνο. Στην ανταλλαγή των πληθυσμών το καράβι που μετέφερε τους συγχωριανούς της Σοφίας στην Ελλάδα κινδύνεψε να καταποντιστεί. Αυτή έβλεπε τα κύματα γεμάτα από Αγγέλους και την Παναγία. Ζήτησε απ᾿αυτήν να πνιγεί η ίδια και να σωθούν οι συγχωριανοί της. Η Παναγία τους έσωσε όλους. Ο καπετάνιος δεν το πίστευε πώς σώθηκαν κι έλεγε: «Κάποιον άγιο έχουμε.» Οι χωριανοί του απάντησαν: «Τη Σοφία.»
Η Παναγία την έστειλε στο μοναστήρι της στην Κλεισούρα της Καστοριάς, στην Ι. Μονή του Γενεθλίου της Υπεραγίας Θεοτόκου, όπου έζησε ασκητικά για μισό περίπου αιώνα. Εκεί βρήκε έναν ενάρετο ιερομόναχο, τον π. Γρηγόριο, που είχε έλθει από το Άγιο Όρος, ο οποίος την κατάρτισε στη μοναχική ζωή. Έζησε ασκητικά ως λαϊκή, φορώντας τα μαύρα της χηρείας και της ασκήσεως, καθισμένη πάνω στο τζάκι και αλείφοντας το πρόσωπό της με στάχτη, για να μη φαίνεται η ομορφιά του.
ΒΥΖΑΝΤΙΟ.Ο μύθος περί Βυζαντίου και Βυζαντινών.Μιχ.Ιατρός
Ο μύθος περί ’’Βυζαντινής αυτοκρατορίας’’ και ’’Βυζαντινών’’
Ο μύθος περί ’’Βυζαντινής αυτοκρατορίας’’
και ’’Βυζαντινών’’
Γράφει ο Φώτης Μιχαήλ, ιατρός
Σήμερα, σε ολόκληρο τον κόσμο, αλλά, δυστυχώς, ακόμα και μέσα στην πατρίδα μας, οι περισσότεροι μιλάνε για ’’Βυζαντινή αυτοκρατορία’’ και για ’’Βυζαντινούς’’. Οι όροι Ρωμανία και Ρωμηός, σπάνια χρησιμοποιούνται.
Ένας όμορφος άνθρωπος ανάμεσα μας… Ο άνεργος που ταΐζει 6000 άπορους το μήνα…
ΠΗΓΗ : " http://roykoymoykoy.blogspot.gr "
Ένας όμορφος άνθρωπος ανάμεσα μας… Ο άνεργος που ταΐζει 6000 άπορους το μήνα…
Της ΕΛΛΗΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ
Τον φιλοξενήσαμε τον Οκτώβριο του 2013. Οι πράξεις του άφησαν και αφήνουν σημάδια σε ζωές χιλιάδων ανθρώπων. Μας δίδαξε και μας διδάσκει τι πάει να πει ανθρωπιά, αγάπη κι αλληλεγγύη , στον τερατόμορφο κόσμο του σήμερα. Τελικά ναι, υπάρχουν ακόμα άνθρωποι… Άλλοι άνθρωποι, όμορφοι άνθρωποι, όπως ο Κωνσταντίνος Πολυχρονόπουλος.
Ο άνεργος που μέχρι πρότινος τάιζε 3.000 άτομα το μήνα σε διάφορες γειτονιές της Αθήνας και σήμερα το παρέχει για 6.000 άπορους το μήνα. «Δεν είναι συσσίτιο … Δεν είναι ελεημοσύνη… Είναι απλά ένα γεύμα, που το τρώνε όλοι μαζί στο δρόμο, όπως παλιά, που τρώγανε όλοι μαζί στις γειτονιές… Που δυστυχώς πια, τις πλείστες φορές, το βλέπουμε, μέσα από ασπρόμαυρες ταινίες…» Κι αυτές τις αξέχαστες κινηματογραφικές στιγμές, λοιπόν, ο σεφ της αγάπης, τις ζωντάνεψε, τους έδωσε, χρώμα, οσμή, γεύση, και τις συναντάμε στη γειτονιά , τη δικιά του αλλά και σε κάθε γειτονιά ή νησί που επισκέπτεται … και μαγειρεύει καθημερινά ζωντανά, και επί τόπου τρώνε όλοι μαζί…
Τον φιλοξενήσαμε τον Οκτώβριο του 2013. Οι πράξεις του άφησαν και αφήνουν σημάδια σε ζωές χιλιάδων ανθρώπων. Μας δίδαξε και μας διδάσκει τι πάει να πει ανθρωπιά, αγάπη κι αλληλεγγύη , στον τερατόμορφο κόσμο του σήμερα. Τελικά ναι, υπάρχουν ακόμα άνθρωποι… Άλλοι άνθρωποι, όμορφοι άνθρωποι, όπως ο Κωνσταντίνος Πολυχρονόπουλος.
Ο άνεργος που μέχρι πρότινος τάιζε 3.000 άτομα το μήνα σε διάφορες γειτονιές της Αθήνας και σήμερα το παρέχει για 6.000 άπορους το μήνα. «Δεν είναι συσσίτιο … Δεν είναι ελεημοσύνη… Είναι απλά ένα γεύμα, που το τρώνε όλοι μαζί στο δρόμο, όπως παλιά, που τρώγανε όλοι μαζί στις γειτονιές… Που δυστυχώς πια, τις πλείστες φορές, το βλέπουμε, μέσα από ασπρόμαυρες ταινίες…» Κι αυτές τις αξέχαστες κινηματογραφικές στιγμές, λοιπόν, ο σεφ της αγάπης, τις ζωντάνεψε, τους έδωσε, χρώμα, οσμή, γεύση, και τις συναντάμε στη γειτονιά , τη δικιά του αλλά και σε κάθε γειτονιά ή νησί που επισκέπτεται … και μαγειρεύει καθημερινά ζωντανά, και επί τόπου τρώνε όλοι μαζί…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)